12.10. | 16.00 | Théâtre de la Seille
Medee in Medee
DOJO THÉÂTRE
Auteur: Euripide- d’après le mythe de Médée
Mise en scène: Bayram Kılıç

«Le rêve ne réside pas dans un seul rêve mais dans plusieurs  rêves». P.P. Pasolini. Dans ce spectacle il y a une rencontre entre  le barbarisme et le modernisme, entre la pensée et la « non pen-  sée ». Ce que l’on voit et ce que l’on entend se troublent. L’image  se déchire, il y a chute, il y a glissement dans les voix. L’image  et le mot, sans s’opposer, n’habitent pas vraiment ensemble. Il y  a accord et désaccord. Médée trahit Jason par la fable. La fiction  trahit le monde de Jason comme Jason a lui-même trahi Médée.  Le temps monte sur un pendule pour se suicider, là où il se divise,  la fiction devient réalité. Pas de personnage, ni d’individu au  sens strict, comme c’était le cas du personnage grec, mais au  contraire, il y a un «dividu», le « un » est divisible et c’est là que  l’art de l’acteur fait acte…

“Doğada hiç bir şey doğal değildir oğlum, sakın bunu gözden çıkarma, ne  zamanki doğa sana doğal olarak görünmeye başlar, bu da her şeyin sonu ve  başka bir şeyin başlangıcı olur.” (Pasolini’nin Medea’ında, Kheiron’un Jason‘a  hitap ettiği bir bölümden alıntı.    Bu gösteride barbarlık ve modern medeniyet, düşünce ve düşünce olmayan  arası bir buluşma var. Sürekli bir oluş içinde gördüğümüz ve duyduğumuz yolu-  nu şaşırıyor, görünüm kendini yırtıyor, bir düşüş var, seste bir kayıp. Görünüm  ve kelimeler birbiriyle çatışmıyor, ama beraberde değiller. Medea Jason’a öykü  yoluyla ihanet eder. Kurgu da Jasonun dünyasına ihanet eder. Tıpkı Jason’un  Medea’ya ihanet ettiği gibi. Zaman bir sarkacın üstünden intihar eder ve orada  kendini böler, kurgu gerçeklik olur. Bu gösteride yunan tiyatrosunda olduğu gibi  kelimenin dar anlamında ne bir karekter, ne de bir birey var, ama tam tersine bir  « rey » var bölünebilen, işte tam orada oyuncunun sanatının eylem yaptığı…